yalnızlık

kırgız balası
ruhumun derinliklerindeki bir sızı.çevremdeki insanların erkek olanlarının tek hayalinin sikişmek olmasından,kız olanlarının zengine sakso çekmek olmasından veya sikko burçlarından,düşüncelerinden ve her şeylerinden nefret ediyorum.insanların kendisinden nefret ediyorum.hayvanlar gibi sadece yemek yemek,sikişmek ve uyumak için yaşıyorlar adeta.eğer elimde imkan olsa seçtiğim 1000 kadar nitelikli insanla beraber ormanlık bir alanda,dünyadan izole ve kendi kendine yetebilen bir kasaba inşa etmek isterdim.işte bu nefretim sebebiyle ve kendi tercihimden ötürü yalnızım.arkadaş sayım 5'i geçmez ki onlarla da sürekli görüşmem.keşke insanlık hayalini kurduğum düzeye ulaşsa.evet.
bu başlıktaki tüm girileri gör