julian assange

turuncu gemi
yüz yılımızın en delikanlı güzel abilerindendir. korkusuzca açıkladığı belgegelerle dünya'yı yerinden oynatmıştır.haddi zaatında halkların, devletlerinin işlediği günahları bildiği ''sırlar'' vardı belgelerde. bunların bilinmesiyle, halkların iktidarları yerle bir etmek umudunu elbette taşımıştır yakışıklı abimiz fakat çok fazla da hayal kırıklığı yaşadığını sanmıyorum sonrasında. nazarı itibarımda, halkların burnunun direğinin ne kadar sağlam ve soyulduklarından çok da umursamadıklarının utanmazlığının da delili olmuştur bu belgeler. özellikle abd halkının, devletlerinin umarsızca yüzler yüzler cinayet işlediğinin belgelerini görüp de kılını kıpırdatmaması bu yüz yıla çalınan kara bir leke olmuştur. bu pislik bizim yaşadığımız çağa özgü bir pisliktir. 60'lı, 70'li yıllarda bu kadar pislik ortaya saçılsa mutlaka devrim olmuştu. çağımız insanının kahir ekserisinin insanın onuru için dünyaya gelip yaşadığı hakkında kanaatleri yok. başkasının derdini dert edinmeden bi haberler.

assange'nin kaderi şimdi dünyanın en büyük ikinci mafya örgütünün elinde. keşke çok sevdiği halkların elinde diyebilseydik. lakin bruno'da yakılırken yalnızdı. halk onu belki de en çok da cesaretle hakikate işaret ettiği için hatta hiç de mecaz kullanmayarak söyleyebilirim ki, başlarına icat çıkardığı için lanetliyordu. fakat adı tarihe altın harflerle geçmiştir.

ölüm kararını bruno'ya bildiren yargıç, ondan şu cevabı almıştır:
"ölümümü bildirirken siz benden daha çok korkuyorsunuz"

"ne gördüğüm hakikati gizlemekten hoşlanırım, ne de bunu açıkça ifade etmekten korkarım. aydınlık ve karanlık arasındaki, bilim ve cehalet arasındaki savaşa her yerde katıldım. bundan dolayı her yerde zorlukla karşılaştım ve cehaletin babaları olan resmi akademisyenlerin yanı sıra kalın kafalı çoğunluğun öfkesinde hedef olarak yaşadım."

julian assange, çağdaşı olmaktan gurur duyduğum insandır.
ZARARINA SOHBETLER